یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون  
   

اعتراض کارگران هپکو اینبار متفاوت بود


نسان نودینیان


• کارگران شرکت هپکو اعتراضات پیگیرانه ای را پشت سر گذاشته اند. هپکو مرکز صنعتی با سابقه ای بیش از ۴دهه است. مناسبات این شرکت صنعتی برگرفته از روابط کارگر و کارفرما ئ تحت تاثیر شرکت ها از کشورهای اروپایی، است ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۱ بهمن ۱٣۹۵ -  ۲۰ ژانويه ۲۰۱۷



کارگران شرکت هپکو اعتراضات پیگیرانه ای را پشت سر گذاشته اند. هپکو مرکز صنعتی با سابقه ای بیش از ٤دهه است. مناسبات این شرکت صنعتی برگرفته از روابط کارگر و کارفرما ئ تحت تاثیر شرکت ها از کشورهای اروپایی، است.

علیرغم شرایط استبدادی حاکم و ممنوعیت تشکل های مستقل از دولت و کارفرماها، ممنوعیت اتحادیه و ممانعت از برگزاری مجمع عمومی روتین، کارگران در مراکز صنعتی مبارزات متحدانه و اعتراضی را سازماندهی کرده اند. راه پیمایی کارگران اعتصابی ماشین سازی هپکو، راه پیمایی و تجمع کارگران آوانگان، اعتراض ده ها نفر از کارگران فضای سبز شهرداری منطقه ٣ خرم آباد، تجمع با شکوه معلمان بازنشسته در مقابل سازمان برنامه و بودجه، تجمع اعتراضی کارگران پالایشگاه نفت کرمانشاه، اعتصاب ٣ روزه ١٢٠ کارگر کارخانه مقره سازی ساوه ، تجمع اعتراضی جوانان جویای کار در آبادان، عات اعتراضی کارگران کارخانه کاشی نیلو، جمع کارگران شرکت مخازن نفتی «تهران جنوب» در بوشهر ، چهل روز اعتراضات کارگران کشت و صنعت مهاباد، تجمع اعتراضی کارگران کاشی گیلانا مقابل فرمانداری رودبار، تجمعات اعتراضی کارگران اخراجی فولاد چهارمحال وبختیاری! تجمع کارگران کارخانه کنتورسازی مقابل فرمانداری شهرستان البرز، اعتراض صدهاکارگر پالایشگاه “ستاره خلیج فارس”، نامه نمایندگان ١٢٠ هزار کارگر پیمانکاری صنعت نفت، نمونه های برجسته از اعتراض در مراکز صنعتی هستند.

اهمیت سیاسی راه پیمایی کارگران شرکت هپکو
١١ اسفندماه سال گذشته(١٣٩٤) کارگران شرکت هپکو به دلیل تاخیر شش ماه حقوقشان مقابل ساختمان استانداری مرکزی تجمع کردند و از سوی مسئولان استانی وعده هایی برای رفع مشکلاتشان داده شد. وعده ها عملی نشدند و کارگران کماکان در وضع اقتصادی و مالی نامناسبی قرار داشتند. پرداخت نشدن کامل حقوق ها عرصه ای از مبارزه کارگران با دولت و کارفرما شد و اعتراضات دنباله دار کارگران را به همراه دارد.
از اوایل دی ماه ٩٥ اعتصاب کارگران هپکو شروع میشود.
١١ آبان ماه   با راهپیمایی در مسیر شرکت تا مرکز شهر و تجمع مقابل مصلی بیت المقدس اراک نیز خواسته خود را به مسئولین گوشزد کرده بودند. درهمین رابطه،معاون هماهنگی امور اقتصادی و توسعه منابع استاندار مرکزی در ١٢ آبان ماه گفت: حقوق معوقه کارکنان کارخانه هپکو اراک تا پایان آبان ماه جاری پرداخت می شود. تا این تاریح حقوق های معوقه به ٦٠ میلیارد ریال میرسد. وعده پرداخت تا آخر آبان ماه هم عملی نشد، و صدها کارگر بدون دریافت حقوق هایشان وعده های پوچ کاربدستان دولت را تجربه، کردند.

مردم شهر اراک ثابت قدمترین مردم ایران در زمینه اعتراض به مسائل زیست‌محیطی
اراک به شهر صنعتی ایران مشهور است. این شهر به واسطه وجود صنایع مادر، تولید ٨٠٪ تجهیزات انرژی کشور، وجود بزرگ‌ترین کارخانه تولیدکننده آلومینیوم و وجود بزرگ‌ترین معدن سدیم سولفات، به‌عنوان پایتخت صنعتی ایران شناخته شده‌است و به همین دلیل یکی از آلوده‌ترین شهرهای ایران است. دولت های دهم و یازدهم «طرح کاهش آلودگی هوای اراک» را نتوانسته اند عملی کنند. اجرای ضعیف آن بعد از چند سال باعث شد تا مردم اراک در سال ١٣٩٢ به مدت ١٨ هفته تجمعات اعتراضی نسبت به وضع موجود برپا کنند. این تجمعات موجب شد تا روزنامه الشرق الاوسط مردم شهر اراک را ثابت قدمترین مردم ایران در زمینه اعتراض به مسائل زیست‌محیطی معرفی کند.
ترافیک و گرانی مسکن از جمله مشکلات دیگر این شهر است.
طرح ابتکاری «سه شنبه ها بدون خودرو» در شهر اراک استارتش زده شد. پویش سه‌شنبه‌های بدون خودرو سال گذشته(١٣٩٤) توسط محمدبختیاری مدیرعامل موسسه مردم‌نهاد محافظان طبیعت اراک طراحی و معرفی شد و مورد حمایت مردمی در استان‌های مختلف قرار گرفت.

سخنرانی حمید رضا احمدی از کارگران شرکت هپکو
راه پیمایی کارگران اعتصابی کارخانه ماشین سازی هپکو در شهر اراک در روزهاتی ١٥ و ١٦ دی ماه ٩٥ در اعتراض یه پرداخت نکردن حقوق و مزایای شغلی، شکل جدید از اعتراض کارگران در مراکز صنعتی است.
کارگران به اعتصاب و تجمع در محل شرکت خودشان را محدود نکردند. دسات به راه پیمایی در شهر زدند. راه پیمایی در خیابانهای شهر اراک مورد توجه مردم این شهر قرار گرفت.
سخنرانی حمید رضا احمدی کارگر کارخانه هپکو در مقابل نیروی انتظامی بخش مهمی از آگاهی سیاسی و نیروی تعرض کارگران به نظام سرمایه داری و نظام جمهوری اسلامی را منعکس میکند. او میگوید؛«از باتوم شما ترسی نداریم. پاسخ نیروی انتظامی به حقوق بشر و خواسته ما کارگران اینست. آقایان نیروی انتظامی اگر راست میگویید بروید اینهمه مواد مخدر در شهر است را جمع کنید. زیر دو دقیقه میشود مواد مخدر تهیه کرد. اینها یک مشت کارگرند که پول نان شبشان را ندارند. بازیچه شخصی به اسم عطاریان شده اند. چرا استاندار صدایش در نمی آید. آقای استاندار به مردم خیانت کردی. اگر این بساط را داریم از بی عرضگی مسئولین است. خدا شاهد است و به جان تنها دخترم و بچه ای که در راه داریم، از باتوم شما ترسی ندارم. برویم اوین بهتر از این زندگی است. همه کارخانجات اراک از بین رفته اند. اینجا شرکت آوانگان نشد. هپکو ساکت نماند. آوانگان تعطیل شد.شما از خانواده های آن کارگران خبر دارید؟ صنایع تعطیل شد. پیشگیری میکردید. آقایان نیروی انتظامی که با توم خود را برای ما نگاهداشته ای، جوان شهر ما کجا کار گیر بیاورد، در هپکو؟ امنیت را با چه می خواهید برقرار کنید ، با زور؟ با با تدبیر؟ تدبرتان اینست؟ عطاریان یکنفر است . راست میگوید بروید او را بیاورید. برای ما شاخ و شانه میکشید؟ عطاریان یکنفر است، گردن کلفت و مفتخور است. . » این سخنان با کف زدن کارگران همراه شد و کارگران خطاب به نیروی انتظامی گفتند باتومتان را بردارید و بروید.

کارگران هپکو بیشتر از یک گام بجلو
در ٢٩ دی ماه مارش نزدیک به هزار نفر از کارگران هپکو در اراک (تجمع مقابل استانداری) با شعار «زیر بار ستم نمی کنیم زندگی، جان فدا میکنیم در ره آزادگی» را به نمایش گذاشتند.
کارگران هپکو در حدود یکسال گذشته علیه پرداخت نکردن حقوقهایشان، برای سد کردن اخراج و بیکارسازی راه پیمایی و اعتراضات متناوب، در اشکال راه پیمایی، اعتصاب و تجمع را تجربه کرده اند. راه پیمایی روز ٢٩ دی ماه شکل ارتقایافته و تعرضی آنها به نظام سرمایه داری موجود با شعار «زیر بار ستم نمی کنیم زندگی، جان فدا میکنیم در ره آزادگی»، است. اعتراض کارکران هپکو نمایشی تعرضی به شرایط معیشتی کنونی است. این شعار که در راه پیمایی کارکران بطرف استانداری با کف زدن و یک صدا تکرار میشد، نشانه ای از اراده آنها در راه مبارزه قاطع عایه ستم طبقاتی و نابرابری است.

اراک شهر صنعتی مبارزه و اعتراض است در این شهر صنعتی در یک هفته گذشته چند اعتراض مهم کارگری انجام شده،   تجمع اعتراضی کارگران آوانگان اراک در ٢٣ دی ماه در اعتراض به بیکار شدن از کار و ١٧ ماه دستمزد پرداخت نشده و حق بیمه، همزمان با راه پیمایی و اعتصابات مداوم کارگران هپکو انجام شده است. کارگران کارخانه آونگان طی دو سال گذشته تجمعات متعددی را در اعتراض به معوقات مزدی و مشخص نبودن شرایط ادامه کارشان برپا کرده‌اند، که آخرین آن روز ٢٣ دیماه صورت گرفته بود.
آونگان یکی از کارخانه‌جات شهر اراک است. این کارخانه در ٣ کیلومتری شهر اراک واقع شده و در سال ١٣٥٣ افتتاح شده‌است. تولید اصلی این کارخانه دکل انتقال نیرو است.
کارگران آوانگان به تعطیلی کشیده شدن کارخانه و بیکار شدن از کار خود اعتراض دارند. کارگران آوانگان خواستار بازگشت به کار و دستمزدهای پرداخت نشده خود هستند.

اعتراض کارگران آوانگان اراک و هپکو اراک نشانگر فضای اعتراض محیط های کارگری در این شهر صنعتی و فضای شهری است که بخش زیادی از شهروندانش خانواده های کارگرانی هستند که در کارخانه های این شهر شاغلند و یک معضل همه آنها عدم پرداخت بموقع دستمزدهاست.

راه پیمایی کارگران هپکو در شهر صنعتی اراک علیه "ستم" و برای "آزادگی" الگویی از اعتراض طبقاتی کارگران در شرایطی است که طبقه کارگر در ایران در مبارزه ای مداوم برای بالابردن سطح و میزان دستمزدهای بالاتر از خط فقر، برای گرفتن حقوق های معوقه که در تعدادی از مراکز صنعتی و کارخانه ها بیش از یکسال و بیشتر حقوق هایشان پرداخت نشده، برای جلوگیری از اخراج و بیکارسازی و ایمنی شغلی و جانی، در مبارزه اند.   

بر بستر شکاف طبقاتی، بر بستر بالارفتن خودآگاهی سیاسی ـ طبقاتی، بر بستر اندوخته های آموزنده در راه مبارزه و اعتراض و تمکین نکردن به وضع موجود، طبقه کارگر و کارکنان جامعه وارد دوره جدیدی شده اند. با وجود تمام این پیشروی ها، و علم به موج نارضایتی های گسترده، اما راه های بس دشوار و سنگینی برای تغییر بنیادی و پایه ای حاکمیت کنونی، دستیابی به تشکل های مستقل کارگران و بقدرت رسیدن حزب کمونیستی کارگران، در راه است.


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست