یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

غزل برای بلوچستان


خسرو باقرپور


• بی قراری آسمان وُ ماهِ او جانِ بلوچ
بیدِ مجنون لیلی ی باغ پریشانِ بلوچ

بیژنِ چاهِ خیالِ تلخِ شهر غربتم
می رسد رُستم گَهی از زابلستانِ بلوچ ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۵ آبان ۱٣۹۶ -  ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷


 
● (پیشکش به مهربانی ی عبدالقادر بلوچ)

بی قراری آسمان وُ ماهِ او جانِ بلوچ
بیدِ مجنون لیلی ی باغ پریشانِ بلوچ

بیژنِ چاهِ خیالِ تلخِ شهر غربتم
می رسد رُستم گَهی از زابلستانِ بلوچ

این همه ابر سیاهِ غربتم آرد به یاد،
آسمان آبی ی شهر و بیابان بلوچ

شوقِ آوازم چو پروازم خموش و خسته بود
بلبل شیدا شدم من در گلستان بلوچ

گرچه قرنی پیش ازین مُردم به زهرِ زَمهریر
جان بگیرم گاهی از خورشیدِ رخشانِ بلوچ

گرچه ابرِ خیسِ وُ باران زا خسیسی می کُند
عاقبت روید گل از صحرای سوزان بلوچ

می کِشَد خوابم به "خاش" وُ زاری ام تا "زاهدان"
کاروانم! راهی ی ِ شهر "سراوانِ" بلوچ

می زنم گشتی شبی در "چابهار" و بندرش
گه به "ایرانشهر" و "قصر ناصرستانِ" بلوچ

لنگرِ "قیچک"* نگهدارد مرا بر رویِ خواب
کشتی ی لالایی ام "لوری" یِ** خوشخوانِ بلوچ

بانگ آزادی زنم هر شب به بام میهنم
می گریزم صُبحَش از مرز دلیران بلوچ


* قیچک یا سرود از ساز های اصیل و شاخص بلوچی است. این ساز زهی با آرشه نواخته می شود. کاسه ای به بزرگی کاسه تار و دسته ای کوتاه دارد. کاسه ی طنین آن تقریبا شبیه به لنگر کشتی است که وارونه شده باشد.

** نوازندگان و خوانندگان بلوچ را "لوری" می گویند.
چو لوری بیامد به نزدیک شاه
بفرمود تا برگشادند راه (فردوسی)
 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (٣)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست