یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

گزارش کارفرمایان جهان


ا. مانا


• چیزی که در طرفداری از کارفرمایان بلا تغییر می ماند آنست که کار، با همه تغییراتی که می تواند در آن رخ دهد، هنوز توسط کارگران و برای کارفرمایان انجام می پذیرد. دولتها و بقیه ی جامعه مسئولیت اصلاح خرابکاری هایی را عهده دار می شوند که کارفرمایان آفریده اند، از جمله کمبود فرصت های شغلی، و توده ی کارگرانی که فقیرتر شده و از چنان حدی از عدم امنیت شغلی رنج می برند که حتی قادر به تأمین نیازهای خود نیستند ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۹ ارديبهشت ۱٣۹۷ -  ۲۹ آوريل ۲۰۱٨


تاریخ سرمایه داری در واقع ترکیب دو تاریخ است: تاریخ کارفرمایانی که سعی در استخدام مزدبگیران و توسعه ی فنآوریهای تازه دارند که سودی بدست آورده و شعاع عمل سرمایه داری را گسترش دهند؛ و تاریخ مزدبگیرانی که در اتحاد با همدیگر در تلاش بهبودِ دستمزدها و شرایط کارند و در اندیشه ی راههایی ورای سرمایه داری.

«گزارش توسعه ی جهانی» بانک جهانی، که هم اکنون پیش نویس آن تهیه شده است، بطور قطع و یقین منعکس کننده ی نظر کارفرمایان و نقش تاریخی آنان است.

محتوای گزارش ۲۰۱۹ بر «طبیعتِ در حال تغییرِ کار» متمرکز است. از نظر نویسندگانِ این گزارش، «کار بصورت دائمی از پیشرفت اقتصادی تأثیر پذیرفته است. همگام با پیشرفت فنآوری، جوامع تغییر می یابند، شیوه های نوین تولید به کار گرفته می شوند و بازارها ادغام می گردند. در حالی که این روند ادامه دار است، تغییراتِ فنآوری مشخصی پتانسیل آنرا دارند که تأثیرات بزرگتری بجای گذاشته، و توجه بیشتری را جلب نمایند. تغییراتی که کار امروزین را شکلی تازه می بخشند اساسی و دراز مدت بوده، معلولِ پیشرفت فنآوری، جهانی سازی، تغییرات جمعیتی، شهرنشینی و تغییراتِ اقلیمی هستند».

در زیرِ پوست بیانات عالی و گُنگ، دو گرایشی که گزارش را در تسخیر خود دارند، فاصله ی فزاینده ی بین ۱٪ بالا و بقیه ی جمعیت، و همچنین شغلهایی که با استفاده از اتوماتیزه نمودن تولید و فنآوریهای جایگزینِ نیروی کار انسانی از دست می روند - و به نگرانیهایی در موردِ افزایش بیکاری، نابرابری، و بیعدالتی دامن میزند که از تبعات این تغییرات هستند.

این سوال پیش می آید که سفارش بانک جهانی به مزدبگیرانی که در تنگنا هستند و مرتباً از این گروه یک درصدی عقب می افتند چیست؟ کارگرانی که آینده ی شغلیشان با توسعه ی فنآوریهای نوین تهدید می گردد.

در اینجا، بانک جهانی مشخص می سازد در کدام سوی این تاریخِ دووجهی قرار گرفته است. علیه حمایتهایی موضع می گیرد که مدتهاست مزدبگیران به دنبالِ آنند، هم در جهان توسعه یافته و هم در کشورهای در حال توسعه، حمایتهایی که از نظر کارفرمایان دشوار بوده و بهای نیروی کار را افزایش می دهد. بانک جهانی بخصوص بر «سقف حداقل دستمزدها، محدودیت های ناخوشایندِ استخدام و اخراج، و فرمهای سخت گیرانه ی قراردادی» تمرکز می نماید که هم دستمزدها را بالا برده و هم اخراجِ کارگران را دشوار می نماید. بعبارتِ دیگر، بانک جهانی دقیقاً بر آنچیزی پای می فشارد که کارفرمایان مدتها است به دنبالِ آن بوده اند: بازارِ نیروی کار قابل انعطاف.

تغییراتِ سریع در طبیعتِ کار اولویتی را در زمینه ی قابلیت انعطاف به شرکتها عرضه نمود که بتوانند نیروی کارشان را تعدیل نمایند، همچنانکه به سودِ کارگرانی تمام شد که از یک بازارِ کار پویا منتفع می گردیدند.

قابلیت انعطاف آنچیزی است که بانک جهانی به کارفرمایان پیشنهاد می نماید، به همراه قولی میان تهی به کارگران با عنوانِ «بازارهای پویای نیروی کار».

اما، حتی بانک جهانی هم تشخیص می دهد این تغییرات کارگران جهان را فقیرتر از آنی میسازد که هم اکنون هستند. بهمین علت است که آنان تمرکز را به بحثی در زمینه ی یک «قراردادِ جدید اجتماعی که گویا عدالت و برابری در فرصت ها برای مردم و شرکتها را به ارمغان می آورد» سوق می دهند.

عناصرِ ممکنِ یک قراردار اجتماعی فرضی می تواند شامل: ۱- کارآفرینی ۲- سرمایه گذاری زودهنگام در زمینه ی سرمایه ی انسانی ۳- طرحهای مالیاتی و شرکتهای ممتاز ۴- و تضمینِ حداقل درآمد، باشد.

مجدداً، این دقیقاً آنچیزی است که کارفرمایان می خواهند - کارگرانی بیشتر با مهارت های اضافی، توزیعِ مجدد بهره ی انحصاری، و حداقل درآمدی برای کارکنانشان - تا آنجا که هزینه ی اضافی به خود آنان تحمیل نگردد. کارفرمایان کنترلشان بر ارزش اضافی تولید شده را حفظ نموده، همانگونه که اشتغال و کارگران را کنترل می نمایند. تغییراتِ پیشنهادی بانک جهانی به کارفرمایان وعده ی ارزش افزوده ی بیشتری می دهد که ناشی از استفاده از فنآوریهای جدید و تغییر در طبیعت کاری است که برای آنان صورت می پذیرد.

چیزی که در طرفداری از کارفرمایان بلا تغییر می ماند آنست که کار، با همه تغییراتی که می تواند در آن رخ دهد، هنوز توسط کارگران و برای کارفرمایان انجام می پذیرد. دولتها و بقیه ی جامعه مسئولیت اصلاح خرابکاری هایی را عهده دار می شوند که کارفرمایان آفریده اند، از جمله کمبود فرصت های شغلی، و توده ی کارگرانی که فقیرتر شده و از چنان حدی از عدم امنیت شغلی رنج می برند که حتی قادر به تأمین نیازهای خود نیستند.

این ایده که جهانِ فنآوری و کار بسرعت به فراسوی کنترلِ کارفرمایان سیر می نماید - آن وجهی از تاریخ است که بانک جهانی از درک آن عاجز است.  


* گزارش کارفرمایان جهان - ۲۴ آوریل ۲۰۱۸ - MR Online - David Ruccio
منتشر شده در Occasional Links & Commentary - - ۲۳ آوریل ۲۰۱۸


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست