یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

یادنامه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر): عیدی نازنین، خداحافظ!



اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۲۰ خرداد ۱٣۹٨ -  ۱۰ ژوئن ۲۰۱۹


دیروز (جمعه ۱۷ خرداد) راه کارگر یکی اعضاء و هم رزمان ثابت قدم خود را از دست داد. عیدی نعمتی ، مبارز خستگی ناپذیری که از آغاز شکل گیری سازمان ما ، برای پیکار سوسیالیستی سنگر راه کارگر را برگزیده بود ، پس از یک بیماری طولانی ، در شهر تورنتو (کانادا) چشم از جهان فرو بست.

عیدی در آغاجاری خوزستان پا به جهان گذاشت ، در آغاز سال ۱۳۳۳ ؛ و به این مناسبت فرخنده بود که پدر و مادرش او را "عیدی" نام دادند. او در یک خانواده کارگری قد کشید و از همان آغاز هویت طبقاتی خود را دریافت و همیشه به آن وفادار ماند. و با همین هویت بود که به ادبیات و شعر روی آورد و نوشتن را از روزنامه دیواری دبیرستان آغاز کرد. او خود در این باره گفته است: "در فضایی که بوی بابونه و نفت می داد، دنیا را نظاره می کردم و برای فهم زندگی به کتاب پناه می بردم. از آن جا که در جوامع استبداد زده ، دیواری مرز هنر و ادبیات را از سیاست جدا نمی کند ، سر بر بالش سیاست گذاشتم و خواب های آشفته که تا هم اکنون ادامه دارد ، شروع شد. چند سالی نیز به گفته زنده یاد به آذین "مهمان آقایان" بودم. آن گاه که روی صدای مردم به ساحل زندگی باز آمدم ، هنوز عرق ها خشک نشده آواره دنیا شدم. در تمام این سال ها شعر همدم و همراه من بوده در گذر از چم و خم روزگار. اگر تاریخ از رویدادها فاصله می گیرد تا آنها را بازگو کند ، هنر و ادبیات از درون با هستی و گذران آدمی سر و کار دارد و شعر نزدیک ترین و درونی ترین روایتگر آدمی است".

به دنبال فعالیت های سیاسی ، عیدی نعمتی در سال ۱۳۵۴ همراه عده ای از مبارزان سیاسی چپ در گچساران دستگیر شد و تا شروع حرکت های انقلابی مردم در زندان عادل آباد شیراز زندانی بود و در همان جا بود که با عده ای از رفقای زندانی که پس از انقلاب در ایجاد راه کارگر نقش تعیین کننده ای داشتند ، آشنا شد. او بلافاصله پس از آزادی از زندان ، مبارزات اش را در گچساران پی گرفت و در ایجاد "شورای کارگران پروژه ای و فصلی صنعت نفت گچساران" نقش بسیار مهمی داشت. و پس از حمله نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی به آن شورا بود که عیدی ناگزیر از گچساران متواری شد و فعالیت اش را در تشکیلات راه کارگر شیراز ادامه داد و بار دیگر در سال ۱۳۵۹ در ارتباط با اعتراضات "سندیکای کارگران پروژه ای و فصلی آبادان" در محل شرکت نفت شیراز ، دستگیر شد و پس از گذاراندن ۶ ماه در زندان عادل آباد شیراز آزادی اش را باز یافت. عیدی پس از ضربه خوردن تشکیلات راه کارگر در شیراز ، توانست جان سالم به در برد و چند سال بعد ناگزیر شد از ایران خارج شود و به کانادا برود. او پس از آزادی از زندان ، در همان دوره فعالیت در شیراز ، با زنده یاد الهام بُریری (که او نیز از فعالان راه کارگر بود و بعدها در همین شهر تورنتو به بیماری سرطان درگذشت) آشنا شد و ازدواج کرد.
عیدی در جریان تمام تلاش های مبارزاتی و انسانی اش ، همیشه (به قول خودش) با شعر و ادبیات همدم و همراه بود و علاوه بر مقالات متعددی که در حوزه ادبیات و سیاست نوشته ، تاکنون چهار کتاب شعر منتشر کرده است ، با این عنوان ها:
۱ – چقدر سوراخ در این دیوار است – سال ۲۰۰۸
۲ – صمیمیت های غارت شده – سال ۲۰۱۲
۳ – باد از پس ِ پلکِ باد می وزد – سال ۲۰۱۴
۴ – آخرین انار پائیز – سال ۲۰۱۷


اینک رفیق عیدی نعمتی دیگر در میان ما نیست ، اما نام و یاد او همیشه با ما خواهد بود و تا پیکار برای سوسیالیسم ، آزادی ، برابری و همبستگی تبار انسانی ادامه دارد ، فراموشی نخواهد دید. درگذشت عیدی عزیز را به همسر گرامی اش سوسن و به فرزندان اش مارال و سیاوش و همه دوستان و همرزمان او تسلیت می گوئیم و شریک اندوهان شان هستیم. عیدی نازنین ، خدا حافظ !

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی، دمکراسی و سوسیالیسم
هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
یکشنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۸ برابر با ۰۹ ژوئن ۲۰۱۹


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست