یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

دکتر صادق ملکی الگویی برای روشنفکران ایرانی - هادی صوفی زاده

نظرات دیگران
اگر یکی از مطالبی که در این صفحه درج شده به نظر شما نوعی سوءاستفاده (تبلیغاتی یا هر نوع دیگر) از سیستم نظردهی سایت می‌باشد یا آن را توهینی آشکار به یک فرد، گروه، سازمان یا ... می‌دانید لطفا این مسئله را از طریق ایمیل abuse@akhbar-rooz.com و با ذکر شماره‌ای که در زیر مطلب (قبل از تاریخ انتشار) درج شده به ما اطلاع دهید. از همکاری شما متشکریم.
  
    از : امیر ایرانی

عنوان : کانتون سازی و اقلیم سازی
از کانتون سازی رهائی بخش جهانی و منطقه ای رسیدن به اقلیم سازی آنهم با پیاده نظام شدن برای ویرانگران منطقه ای، یک حکایت طنز گونه و حتی شرم آوری را می آفریند.
آنچنانکه نمود داشته و خواهد داشت:
سرگردانان در عالم سیاست و بازی های منطقه ای و جهانی، حرکاتشان برپایه همان سرگردانیشان خواهد بود که در نهایت رفتار طنزگونه ای را از خود نشان می دهند.

اینکه یک ایرانی چگونه برخوردی با سر نوشت کشورش داشته باشد یک پرسش مهمی است!
قطعاً!
هر ایرانی در روند تحولخواهی سرزمینش،
بدون تفکر توسعه طلبی سرزمینی- در چارچوب فعلی و جغرافیای فعلی- در پی رواج یک روحیه ملی ایرانی است؛ که این روحیه در پی آزادی و دمکراسی و تحقق عدالت اجتماعی پایدار است و نگرشش این است :
که این سرزمین متعلق به همه ایرانیان و ملک مشاع همه است و همه ساکنین این سرزمین، شهروند ایرانی با حقوق برابر خواهند بود.
و بازی کودکانه قوم خواهی و مذهب خواهی در تفکر مبارزات ایرانی که در پی آزادی و دمکراسی است جایی نخواهد داشت.
اما یک تفکر مشکوک که نوعی توسعه فریبکارانه ای را نیز تبلیغ می کند که باید گفت این تفکر، ریشه های طنز گونه ای را در خود دارد در پی اینست که بگوید:
آذری ها ، و کردها، و...متحد شوید تا فلان کنیم و حتی ایران را توسعه سرزمینی دهیم که باید گفت
متاسفانه در این تفکر، روحیه آزادی خواهی و دمکراسی خواهی بر اساس شهروندی مطرح نیست بلکه بر پی ریزی نوعی کینه پراکنی استوار است که پرداختن به آن طولانی است بماند
این آقای صوفی زاد هر وقت می آید با دست پر از خالی و پوچ وهیچ می آید.
٨۰۱۱٨ - تاریخ انتشار : ۱۴ تير ۱٣۹۶       

    از : هرمز سوادکوهی

عنوان : برای "خواننده"
با جنگ بود که بخشی از کردستتان ایران به اشغال خلافت عثمانی در آمد.
با جنگ جهانی اول بود که خلافت عثمانی متلاشی شد و کردستان هم در کشورهای جدید ترکیه ،عراق ، سوریه و.تقسیم شد ( با بخش ایران میشود شاید ۵ کشور...)
با جنگ جهانی دوم بود که همسایه شرقی ایران هندوستان شد کشور مسلمانان پاکستان و لی در این جنگ های استعماری چیزی نصیب فلسطینی ها نشد در جنگ جهانی اول از سلطه ی عثمانی ها رها شدند و تحت قیمومیت انگلیس ها قرار گرفتند. بعداز جنگ دوم جهانی نیز سرزمین فلسطین را دو قسمت کردند و قسمتی را تحویل یهودیان دادند تا کشور اسرائیل را تشکیل دهند و میدانیم این کشور نوظهور در طول تقریبا ۷۰ سال چه بلائی در منطقه خاورمیانه بود. ولی فلسطینی ها هنوز کشور خود را رسما تشکیل نداده اند.
از همه وحشتناک تر حکومت کشتار اسلامی ایران است که بعداز جنگ ۸ ساله با عراق عبرت نگرفته و با شرکت در جنگ های سوریه و عراق در جستجوی مطامع ایدئولوژی قرون وسطائی شیعی مردم اسران را وسیله بلند پروازی های خود کرده است.

در این اوضاع و احوال که میلیونها نفر آواره شده اند و [بحران ]سراسر منطقه و جهان را فرا گرفته است دست قدرت ها ی جهان باز است که مثل سابق هر چه میخواهند را راحت تر و با مقاومت کمتر برای تغییر جغرافیائی منطقه انجام دهند. حالا دولت های واپسگرای ترکیه و ایران که هرکدام در سر سودائی دارند یکی علیه حکومت سوریه و یکی بنفع سوریه می جنگند لابد می دانند که از این جنگ می تواند تغییر جغرافیائی هم بیرون بیاید. در عراق هم از میان جنگ ،اقلیم کردستان به خود مختاری رسید و بعداز چند سال امروز میخواهد با همه پرسی خرج خود را از حکومت عراق جدا کند. کرد های سوریه هم فکر می کنند می توانند مانند عراق به خود مختاری و استقلال برسند.
در این جا وضع ترکیه و ایران قابل تامل است که هر بلائی میخواهد بر سر کرد ها میاورند و انتظار دارند که آنها راه هائی برای گزیز از این وضع پیدا نکنند. البته نگارنده تصور نمی کند که اقیم کردستان و و کردهای سوریه وضع بهتری از کردهای ایران و ترکیه داشته باشند یا بهتر خوهد شد. باید برای بهبود شرائط کوشید نه خراب تر شدن وضعیت موجود.بدون چشم انداز بهتری. در این جا حکومت های مرتجع نقش اصلی را در ایجاد وضع کنونی داشته اند.
٨۰۱۱۷ - تاریخ انتشار : ۱۴ تير ۱٣۹۶       

    از : خواننده

عنوان : من فارس هستم، اما پیش از آن ایرانی هستم
من به همه پرسی اعتقاد دارم و احترام می گذارم. همه زبانها و فرهنگها و اقوام را هم برابر می دانم. از نتیجه هر همه پرسی دمکراتی هم حمایت می کنم.
اما دقیقاً هم می دانم که جنگهای آینده منطقه، جنگهای قومی و جنگِ سُنی / شیعه خواهد بود. کردستان و کردها (نمی دانم چرا مد شده است که کرد را بنویسیم کورد) یکی از اولین قربانیان این جنگها خواهند بود.
امیدوارم که پیش بینی ام کاملاً نادرست باشد.

با احترام
٨۰۱۰۵ - تاریخ انتشار : ۱۲ تير ۱٣۹۶       

  

 
چاپ کن

نظرات (٣)

نظر شما

اصل مطلب

   
بازگشت به صفحه نخست