یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون  
   

به یاد سعید سلطان پور - بیانیه ی کانون نویسندگان ایران (در تبعید)


اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۲٨ خرداد ۱٣۹۶ -  ۱٨ ژوئن ۲۰۱۷


بیانیه کانون نویسندگان ایران(در تبعید)
یاد سعید سلطانپور
در سی و هفتمین سالگرد جانباختن او گرامی باد


از آغاز برقراری رژیم جمهوری اسلامی، سرکوب و کشتار، سیاست حاکمان تاریک اندیشی بود که در جریانِ خیزش و انقلاب سال ۵۷، بر گرده‍ی قدرت سیاسی در جامعه‍ی ما چنگ انداختند و آن را از آن خود کردند. اما مقطع سی خردادماه ۱۳۶۰ خورشیدی، سرآغاز سیستماتیکِ سرکوب و کشتار سراسری این رژیم در ایران است.
از این زمان به بعد، جمهوری اسلامی، ناتوان از برآوردن خواست¬های برحقِ مردم ایران، هجوم همه-جانبه، سراسری و برنامه¬ریزی شده‍ی خود را به گروه¬های سیاسی، نهادهای اجتماعیِ مدافع آزادی¬ها و حقوق مردم، زنان برابری¬خواه، کارگران و زحمت¬کشان و روزنامه¬ها و نهادهای ادبی و فرهنگیِ اپوزیسیون آغاز کرد و از روز سی و یکم خردادماه همین سال، اعدام¬های بی¬محاکمه، سبعانه و انتقام-جویانه در زندان¬های ایران و در سطح تمام جامعه به انجام رسید.
٣١ خرداد سال ١٣۶٠، سالروز کشتار فرزندان مدافع آزادی مردم ایران در زندان¬ها به شکل تازه¬ای بود. در این روز، سعید سلطانپور همراه ١۴ تن از دیگر زندانیان سیاسی که از مدتی پیش به بهانه¬های گوناگون دستگیر شده بودند، بدون محاکمه و اعلام جرم مشخصی به قتل رسیدند.
ماموران امنیتیِ جمهوری اسلامی، سعید سلطانپور را در شب جشن ازدواج‌اش دستگیر کردند. هم‌زمان با اعدام او، اعدام هزاران زندانی و دستگیرشدگانِ دیگر، آغاز گشت که تا دوسال و نیم پس از آن ادامه یافت و هزاران نفر، بی وقفه از دم تیغ سرکوب و کشتار سبعانه‍ی این رژیم گذشتند.
از همین مقطع بود که جمهوری اسلامی، شمشیر سرکوب خود را از رو بست و سیاست کشتار آشکاری را در تمامی جامعه در پیش گرفت که نتیجه‍ی آن، شدت یافتن هرچه بیشتر بی¬حقوقی مردم و اِعمال فشار گسترده بر زنان، توده¬های مردم، دگراندیشان، آزادی‌خواهان و برابری‌طلبان بود.
سعید سلطانپور، یکی از چهره‌های درخشان ادبیات و هنر و مبارزه مردم ایران، در دفاع از آزادی و برابری، سال‌های پرباری از زندگیَ¬ش را در زندان و زیر شکنجه و آزار رژیم شاه گذراند و در رژیم اسلامی نیز به خاطر هنر و خلاقیت ادبی و تاثیرات شگرفی که در فرهنگ پایداری باقی می‌گذاشت و نیز به خاطر عضویت در هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران، سندیکای هنرمندان تئاتر ایران، و فعالیتِ متشکلِ سیاسی دستگیر شد و به قتل رسید. سعید سلطانپور یادآور خاطره شاعران و هنرمندان انقلابی و مبارزی هم‌چون قره‌العین، عارف، فرخی یزدی و عشقی بود و پیوندی بین سنت پایداری گذشته و اکنون جامعه ما به شمار می‌آمد.
از آن زمان به بعد، همراه با سرکوب و کشتار هزاران تن از مدافعان آزادی و عدالت اجتماعی، به ویژه کشتار همگانی هزاران زندانیِ سیاسی در سال ۱۳۶۷ خورشیدی، نویسندگان و هنرمندان بسیاری نیز توسط این رژیم خونریز و آزادی¬ستیز به قتل رسیدند و جان خود را از دست دادند. شرح زندگی و مبارزه و خلاقیت هرکدام از این کوشندگان و پشتیبانانِ راه آزادی اندیشه و بیان، خود داستان¬های پُر از آب چشمی ست که در این بیان کوتاه نمی¬گنجد و تنها نام بردن از این جانباختگان، خود سیاهه¬ای بلند است.
این نویسندگان و هنرمندان تا کنون از دم تیغ جلادان جمهوری اسلامی گذشته¬اند.
۱- سیمون فرزامی، روزنامه¬نگار، مفسر خبرگزاری پارس و سردبیر روزنامه‍ی فرانسوی زبانِ "ژورنال دو تهران"، در سن ۷۰ سالگی در آذرماه سال ۱۳۵۹ به اتهام رابطه با امریکا و جاسوسی برای اسرائیل (تیرباران).
۲- حمید رضوان، نویسنده، سال ۱۳۵۹ (قتل در بیمارستان)
۳- علی اصغر امیرانی، روزنامه نگار، سردبیر مجله خواندنی¬ها، اول تیرماه سال ۱۳۶۰ در سن ۶۵ سالگی به اتهام همکاری با اسرائیل و ساواک (تیرباران).
۴- سعید سلطانپور، شاعر، نمایشنامه¬نویس و کارگردان تئاتر، عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران و سندیکای هنرمندان تئاتر ایران، و فعالِ سیاسی در خرداد سال ۶۰ (تیرباران).
۵- جلال هاشمی تنگستانی، نویسنده، سال ۱۳۶۰ (نحوه مرگ ناروشن).
۶- عطاءالله نوریان، مترجم و نویسنده و فعال سیاسی، سال ۱۳۶۰ (تیرباران).
۷- رحمان هاتفی، روزنامه نگار و نویسنده و فعال سیاسی تیرماه ۱۳۶۲، (قتل زیرشکنجه-یا خودکشی در زندان).
۸- فریدون فرخزاد، شاعر و شومن،۱۶ مرداد ۱۳۷۱ در شهر بُن آلمان (قتل با ضربات متعدد کارد).
۹- حسین صدرائی( اقدامی) متولد ۱۳۲۷در لنگرود، شاعر، نویسنده و پژوهشگر، عضو کانون نویسندگان ایران و فعال سیاسی، سال ۱۳۶۷ (قتل در زندان زیر شکنجه یا اعدام)
۱۰- کورش آریامنش (رضا مظلومان) روزنامه نگار، نویسنده و فعال سیاسی، ۷ خرداد ۱۳۷۵ (قتل در پاریس به ضرب گلوله)
۱۱- علی اکبر سعیدی سیرجانی، نویسنده و پژوهشگر، ۴ آذرماه ۱۳۷۳ (قتل در زندان).
۱۲- غفار حسینی، مترجم، نویسنده و عضو کانون نویسندگان ایران ۲۰ آبان¬ماه ۱۳۷۵ (قتل در تهران).
۱۳- احمد تفضلی، مترجم و زبان شناس، ۲۴ دیماه ۱۳۷۵ (قتل در تهران).
۱۴- ابراهیم زال¬زاده، روزنامه نگارو ناشر، فروردین ۱۳۷۶ (قتل در تهران).
۱۵- احمد میرعلائی، مترجم و نویسنده در سال ۱۳۷۷، (قتل در اصفهان).
۱۶- حمید حاجی¬زاده، شاعر و نویسنده همراه با کودک ۱۰ ساله¬ اش کارون، شهریور ۱۳۷۷ (قتل در کرمان با ضربات متعدد کارد).
۱۷- پیروز دوانی، نویسنده، مترجم و پژوهشگر، در سال ۱۳۷۷ (قتل در تهران).
۱۸- مجید شریف، مترجم و نویسنده ، آذرماه ۱۳۷۷ (قتل در تهران).
۱۹- محمد مختاری، شاعر، نویسنده و پژوهشگر و عضو کانون نویسندگان ایران در آذرماه ۱۳۷۷ (قتل در تهران).
۲۰- محمد جعفر پوینده، مترجم، نویسنده و عضو کانون نویسندگان ایران، آذرماه ۱۳۷۷ (قتل در تهران).
۲۱- عزت¬الله ابراهیم نژاد، شاعر، ۱۸ تیر ۱۳۷۸(قتل).
۲۲- زهرا کاظمی، روزنامه نگار و عکاس، سال ۱۳۸۲ (قتل در زندان اوین).
۲۳- آیفر سرچه، خبرنگار کرد اهل ترکیه، سال ۱۳۸۴ (قتل در ایران).
۲۴- امید رضا میر صبافی ۲۸ ساله، وبلاگ نویس، سال ۱۳۸۷ (قتل در زندان).
۲۵- یعقوب میرنهاد، روزنامه¬نگار و و بلاگ نویس، ۱۴ مرداد ۱۳۸۷ (اعدام در زاهدان).
۲۶- علیرضا افتخاری، وبلاگ نویس، سال ۱۳۸۸.
۲۷- ستار بهشتی، وبلاگ نویس، آبانماه ۱۳۹۱، به اتهام اقدام علیه امنیت کشور از طریق شبکه اجتماعی و فیس بوک (قتل زیر شکنجه).
بسیاری از کوشندگان سیاسی نیز در کنار فعالیت سیاسی-تشکیلاتی به عنوان حوزه‍ی اصلی کار و فعالیت¬شان، آثاری قلمی نیز در عرصه ادبیات، رمان و داستان، نقد، ترجمه و پژوهش¬های فرهنگی و هنری خلق کردند، و یا به حرفه روزنامه¬نگاری پرداختند. رژیم اسلامی تعدادی از این فعالان سیاسی و اهل قلم را نیز اعدام کرد و یا به قتل رساند. اینان بسیار اند، از میان ده¬ها فعال این عرصه می¬توان به نام¬های زیر اشاره داشت:
۱- مهدی میراشرافی، روزنامه¬نگار و ناشر روزنامه آتش، آذرماه ۱۳۵۸ (اعدام در اصفهان).
۲- ابوتراب باقرزاده، نویسنده و مترجم، به احتمال در سال ۱۳۶۷ (اعدام).
۳- پروانه فروهر، شاعر و فعال سیاسی همراه با همسرش داریوش فروهر، آذرماه سال ۱۳۷۷ (قتل با ضربات متعدد کارد در تهران).
اینک در زمانه¬ای که سرکوب ارتجاع اسلامی و ناخرسندی و نفرت همگانی مردم ایران از جمهوری اسلامی ابعاد عظیمی یافته، یاد سعید سلطانپور هم‌چنان زنده و آموزنده است و جنایتِ حاکمان اسلامی در سرکوب و اعدام فرزندان جامعه ما، نشانه‍ی سبعیت رژیمی‌ست که دچار تشنج مرگ شده است.
کانون نویسندگان ایران در تبعید، در راستای دفاع از آزادی اندیشه و بیان، یاد سعید سلطانپور و همه انسان‌های آزاده و برابری‌خواه را که در دفاع از حقوق حقه مردم ایران برای یک زندگی بهتر و آزاد جان خود را از دست داده‌اند گرامی می‌دارد و یقین دارد که آزادی اندیشه و بیان را نمی‌توان در بند نگه داشت.

هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران(در تبعید)
۲۰ ژوئن ۲۰۱۷
۳۱ خرداد ۱۳۹۶   


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست