نسرین ِ بی گناه


داریوش لعل ریاحی


• درد ِوطن نشسته در اعماق این نگاه ، نسرین بی گناه
این رنج ملت است نه جورشکنجه گاه ، نسرین بی گناه

این جای پای توست بر گُرده ستم ، این گونه آشکار
رنج ِ موکلان ِ گرفتار و بی پناه ، نسرین بی گناه ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
يکشنبه  ۱۴ آبان ۱٣۹۱ -  ۴ نوامبر ۲۰۱۲


 
 درد ِوطن نشسته در اعماق این نگاه ، نسرین بی گناه
این رنج ملت است نه جورشکنجه گاه ، نسرین بی گناه

این جای پای توست بر گُرده ستم ، این گونه آشکار
رنج ِ موکلان ِ گرفتار و بی پناه ، نسرین بی گناه

فریاد ملتی است در بستر دروغ ، زنجیره فساد
با سفره های خالی و پیمانه های آه ، نسرین بی گناه

در جلوه تبسم هر چهره روشن است ، فرجام این غروب
عصری که هر چه بود ویران شد و تباه ، نسرین بی گناه

دیگر صدای ظلم ندارد کرانه ای ، راهی به خانه ای
قدری درنگ کن ، با راهیان ِ راه ، نسرین بی گناه

بگذار همرهان تو از باغ بگذرند ، فردا که در شود
این بخت ِ واژگون ، در حفره سیاه ، نسرین بی گناه

خورشید را ببین ، ای دخت ِ آهنین ، ای جانِ ماندگار
چون می کند طلوع ، بر بال ِ این پگاه ، نسرین بی گناه

داریوش لعل ریاحی
۱٣ آبان ۱٣۹۱