یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

پناه بردن به آسیاب


مجید نفیسی


• با نخستین غرشِ رگبار بهاری
به آسیابی پناه بردم
که دور از آبادی
بر دو چرخ آبی می‌گشت. ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه  ۲۶ آذر ۱٣۹۵ -  ۱۶ دسامبر ۲۰۱۶


 
با نخستین غرشِ رگبار بهاری
به آسیابی پناه بردم
که دور از آبادی
بر دو چرخ آبی می‌گشت.
از جویبار خشمگین پریدم
دالان تاریک را پیمودم
و دروازه‌ی سنگی را به آرامی گشودم.
آسیابان
از پشتِ مژه‌ها و ابروهای سپیدش
مرا برانداز کرد.
سری تکان دادم
و بی آنکه منتظرِ پاسخش شوم
خم شدم و با سر انگشت
بر زمینِ آردالود نوشتم:
"آیا یزدگردِ مرا دیده‌ای؟"

دانه‌هایِ زرینِ گندم
از دهانِ نیمه‌بازِ جوال
بر سنگِ گردانِ روئین فرومی‌ریخت
و از سنگِ ایستای زیرین
گردی سپید بهوا می‌خاست.
از خود پرسیدم:
آیا این مردِ تنها همان کسی نیست
که در سراسر تاریخ
پناه‌جویانی چون مرا
پشتِ جوالهای خونین
سر بریده است؟

گردی سپید آرام آرام
دستنوشته‌ی مرا بر زمین می‌پوشاند.
آسیابان می‌خواست جوال دیگری را
برگشاید که برخاستم
درِ سنگی را باز کردم
و از جویبار خشمگین پریدم.
آنگاه ماری خوش‌خط‌و‌خال را دیدم
که سر از آب بیرون کرده
با چشمهای کم‌سویَش
به من نگاه می‌کرد.
او را با دستی از آب برگرفتم
و با دست دیگر نوازش کردم.
به آرامی بدورِ دستم چنبره زد
و من از کنار گندمزار خوشبو
به راه افتادم.
باران دیگر ایستاده بود.

       ۲٣ آوریل ۲۰۱۵


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست