یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی تاریخ - یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

برای اکبر محمدی


تقی رحمانی


• جدا از مستبدان که سودای جز محو آزادی ندارند، باید از خاتمی و یارانش پرسید که میزان نقش شما در مرگ اکبر محمدی چقدر است؟ مصاحبه های گرفته شده از برادران محمدی در سال ۱۳۷۸ که بوسیله مقامات تحت مسئولیت خاتمی گرفته شد تا چه حد مبالغه و اغراق در آنان وجود داشت و لباس شخصی ها به چه مجازاتی رسیدند؟ ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
پنج‌شنبه  ۱۲ مرداد ۱٣٨۵ -  ٣ اوت ۲۰۰۶


چه درد آور است حدیث نسلی که رنج های کهنه را با رنج های جدید فراموش می کند چنین التیامی، سوزناک و تلخ تر از درد و فاجعه است. در سال ۱٣۷۵ مسئول بند ۵ آموزشگاه اوین را به بند ۲۰۹ بردند و بعد از ۱۵ روز که علی انصاری از انفرادی بازگشت، با داروی نظافت خود کشی کرد. علت خود کشی علی انصاری که زندانی قبل و بعد از انقلاب بود، ‌مصاحبه اجباری بود که مجبور به انجام آن شده بود. اعتراف به اینکه او تشکیلات در بند ۵ زندان اوین را سامان داده، تشکیلاتی که بزرگترین جرم آن خواندن مقالات خط دار روزنامه اطلاعات و کیهان و مطالعه برخی از خطبه های نهج البلاغه بود. انصاری فردی معقول بود که معتقد به عدم درگیری با زندانبانان در زندان بود .
در سال ۱٣۶۶ گلی گلاب دره از طرفداران راه کارگر وقتی در عین مصاحبه ای متوجه شد که شوهرش در بازجویی ها اعتراف کرده مدتی در بند زنان در خود فرو رفت و سپس با خوردن داروی نظافت خود کشی کرد. این دو نمونه را آوردم تا به نمونه اکبر محمدی برسم .
محمدی در سال ۱٣۷٨ دستگیر شد. در حادثه کوی دانشگاه آقای خاتمی مسئولانه عمل نکرد، ‌اما طرف مقابل بی رحمانه و تند و شدید عمل کرد و فاجعه آفریده شد. برادران محمدی که در زمره دستگیر شدگان در حادثه کوی بودند، سالهای زندان را سپری نمودند تا نوبت رفتن مرخصی طولانی مدت شد، مرخصی که قرار بود وصل به آزادی شود. مقامات وعده آزادی دانشجویان زندانی را داده بودند، ‌اما بعد از مدتی که اکبر محمدی در فضای زندگی بیرون قرار گرفته بود، به زندان فراخوانده شد تا باقی مانده زندان خود را تحمل نماید. فاجعه دیگری خلق شد. اکبر برای اعتراض به بازگشت به زندان و خواسته های دیگر اعتصاب غذا کرد، اعتصاب غذایی که منجر به مرگ وی شد .
دردناک این است که وسیله شکنجه تا چه حد می تواند متفاوت باشد. از گرفتن اعترافات تحت فشار تا فرستادن مرخصی، وقتی که امور بر مبنای روال خود نباشد خدمت به زحمت بدل می شود و خوبی به بدی. اگر از گرفتن مصاحبه تحت فشار بگذریم که امری غیر اخلاقی است، دادن مرخصی نیز می تواند باعث خلق فاجعه شود. مرگ اکبر محمدی این سخن را در گوش ما به صدا در آورد .
جدا از مستبدان که سودای جز محو آزادی ندارند، باید از خاتمی و یارانش پرسید که میزان نقش شما در مرگ اکبر محمدی چقدر است؟ مصاحبه های گرفته شده از برادران محمدی در سال ۱٣۷٨ که بوسیله مقامات تحت مسئولیت خاتمی گرفته شد تا چه حد مبالغه و اغراق در آنان وجود داشت و لباس شخصی ها به چه مجازاتی رسیدند؟
جای این سوال باقی است که خاتمی و دوستانش که برای آزادی نیروهای خودی، چانه زنی فراوان نمود چطور برای برادران محمدی اقدام شایسته ای صورت ندادند و مسئولان قضایی چگونه با عملکرد دو گانه خود   و با استفاده از اهرم احکام قضایی به بستن فضای سیاسی یاری رساندند .
اکنون اکبر محمدی رفته است و خدایش بیامرزد، اما مهم آنست که با یاد فراوان از او به یاد مظلومیت نسلی اندوهناک باشیم که رنج کهنه را با رنجی نو فراموش می کند .
روحش شاد یادش گرامی


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست