یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون  
   

رای به زور ترس!


ف. تابان


• این استراتژی بر قدرتمند بودن نقش و نهاد ریاست جمهوری در جمهوری اسلامی متکی بود. رئیس جمهوری که می تواند به جای چهار یا هشت سال، چهل سال بماند. می تواند در خیابان ها دیوار بکشد. حتی می تواند جنگ به پا کند و... موسم اجرای وعده ها که می رسد این هیبت قدرقدرت، مثل گلوله ی برفی در زیر آفتاب داغ، آب می شود. غالبا از همین اصلاح طلبان می شنویم که رئیس جمهور اختیار ندارد، او را نمی گذارند و... ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
سه‌شنبه  ۲۶ ارديبهشت ۱٣۹۶ -  ۱۶ می ۲۰۱۷


انتخابات تمام شد. مردم «وظیفه»ی خود را انجام دادند و به خانه هایشان بازگشتند. این خصوصیت و کارکرد دموکراسی پارلمانی است که هر چند وقت یک بار مردم را به میدان سیاست و انتخاب در میدان های معینی بیاورد و سپس آن ها را به خانه هایشان برگرداند. میدان سیاست می ماند برای «سیاست مداران حرفه ای». اکنون بعد از انجام انتخابات، چند تجربه ی این انتخابات را در ذهن دارم که امیدوارم بتوانم به نوبت مطرحشان کنم.


رای به زور ترس

اول. اگر رئیسی بیاید نه چهار سال که چهل سال می ماند (مصطفی تاج زاده). این گزاره بدون بحث و تردید جدی روی آن، در طول انتخابات بر زبان ها جاری بود و به یک باور رای دهندگان تبدیل شد.

دوم. اگر رئیسی بیاید در خیابان ها دیوار می کشد، این گزاره نیز به باور جمعی از رای دهندگان تبدیل شد.

سوم. اگر رئیسی بیاید جنگ می شود (یا خطر جنگ بسیار بالا می رود). این گزاره تقریبا اکثریت رای دهندگان، حتی روشنفکران چپ رای دهنده را با خود همراه کرد.

چهار. برای این که رئیسی بیاید، خطر کودتای انتخاباتی توسط سپاه پاسداران وجود دارد.

برای این آخری برخلاف آن سه تای دیگر، گزارش های زیادی منتشر می شد. در مورد حضور تحریک آمیز نیروهای امنیتی در خیابان ها و معابر... این گزارش های از مراکز معینی پخش می شد و عده ای هم باور می کردند که:
چون ولی فقیه می خواهد به هر قیمتی رئیسی را روی کار بیاورد، باید جلوی آن را گرفت حتی به قیمت رای دادن به روحانی...

یکی از اهداف تروریسم، ایجاد ترس در مردم به منظور مرعوب کردن آن هاست. این گزاره ای است که همه با آن موافق هستند و احتیاج به اثبات ندارد. اصلاح طلبان و معتدل ها در این انتخابات با هدف مرعوب کردن مردم، به جنگ روانی – تبلیغاتی دست زدند تا بتوانند با ترساندن مردم، رای آن ها را جمع کنند. برای اجرای موفقیت آمیز این «استراتژی» آن ها از «پاس گل طلایی» که محافظه کاران به آن ها دادند – یعنی فرستادن چهره ی بدنام و ترسناکی به نام رئیسی به میدان انتخابات – به خوبی استفاده کردند. نتیجه آن شد که آن ها به جای آگاهی بر موج ترس سوار شوند.

این استراتژی بر قدرتمند بودن نقش و نهاد ریاست جمهوری در جمهوری اسلامی متکی بود. هر زمان به هنگام انتخابات اصلاح طلبان چنان چهره ای از رئیس جمهور تصویر می کنند که می تواند بیاید و به جای چهار یا هشت سال، چهل سال بماند. می تواند در خیابان ها دیوار بکشد. حتی می تواند جنگ به پا کند و...
موسم اجرای وعده ها که می رسد این هیبت قدرقدرت، مثل گلوله ی برفی در زیر آفتاب داغ، آب می شود. وقتی به وعده هایی که داده است عمل نمی کند، غالبا از همین اصلاح طلبان می شنویم که رئیس جمهور اختیار ندارد، او را نمی گذارند و...

سیاست هایی که بخواهد بر پایه دروغ و ترس متکی باشد، عوامفریبانه و فسادآور است. باید با این فساد و عوامفریبی نه در ایام انتخابات، که در همه وقت مبارزه کرد.


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۱٣)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست