یادداشت سیاسی سیاسی دیدگاه ادبیات زنان جهان بخش خبر گفتگو آرشیو  
  اجتماعی اقتصادی مساله ملی یادبود کارگری گزارش حقوق بشر ورزش گوناگون پاورقی  
   

بر خوشگان شب باد


امیر رضانژاد


• خوشگان ِ نور
پرندگان ِ شب به پرواز دادند
وَ بر دشت ِ زرد، نفس ِ گندم می وزید
هنگام بود وُ
غروب به سیلابمان می‌کشید ...

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
دوشنبه  ۱۴ مرداد ۱٣۹٨ -  ۵ اوت ۲۰۱۹


 
به اسماعیل خویی



پس ما ایستادیم

گشاده به شرق دستانمان

و در سینه استخوان های ِ ازهم ‌گسیخته

                                                 قفس ِ قلب ِ ما



خوشگان ِ نور

پرندگان ِ شب به پرواز دادند

وَ بر دشت ِ زرد، نفس ِ گندم می وزید

هنگام بود وُ

غروب به سیلابمان می‌کشید

چنان که نهنگ ها

سینه به شن سایند و

چشم بر بحر ِ فرسودنی

قفل بندد



چنین بود و

چنان بود

که غبار از غروب وُ

موزه‍ی میکائیلی بر پایهای وسواسمان

خناس بود وُ

بر تقدیر ِ ما

نهنگ هنگام.



امیر رضانژاد
یکم آگوست دوهزار و نوزده
 


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook
    Delicious delicious     Twitter twitter     دنباله donbaleh     Google google     Yahoo yahoo     بالاترین balatarin


چاپ کن

نظرات (۰)

نظر شما

اصل مطلب

بازگشت به صفحه نخست